Μονόγραμμα...

Θά πενθώ πάντα - μ’ακούς; - γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο

Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος...
Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός...

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι...

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα
μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου...

Οδυσσέας Ελύτης